Nienke, Steven en ik

Nienke, Steven en ik

woensdag 13 september 2017

Vannacht

Vanavond eten we Pasta met een Spinazie-a-la-creme saus. Meestal een favoriet bij de de kindjes, maar om onduidelijke redenen eten ze er allebei maar weinig van. Nienke vraag alweer de derde keer om wat te drinken. Meestal vinden we twee glazen wel genoeg maar omdat het eten wat zout is uitgevallen schenk ik haar nog maar een keer in, terwijl ik zeg: 'Wat zul jij moeten plassen vannacht!'


Ze reageert niet maar drinkt haar beker leeg, waarna ze toch nog maar een hapje neemt. Als even later Maartje en ik allebei ons tweede bord op hebben blijkt ze het toch gehoord te hebben. Ze kijkt ons aan en zegt: 'Wat zullen jullie moeten poepen vannacht!'

zaterdag 9 september 2017

Pyjama's inpakken

Maartje en ik gaan vandaag naar het huwelijk van vrienden in Amsterdam. Omdat het pas 's middags begint en tot diep in de nacht gaat duren brengen we de kinderen eerst naar mijn ouders. Als ze vanmorgen even lekker bij ons op bed komen zitten om samen wakker te worden vertellen we dit: ''Vanmiddag gaan we naar Opa en Oma in Apeldoorn. Dan blijven jullie daar slapen en gaan pappa en mamma naar een feest. Pappa en mamma blijven ook bij opa en oma slapen maar we komen pas diep in de nacht thuis.''

Ze zijn erg blij dat ze naar opa en oma gaan. Maar of ze hebben begrepen dat wij daar dus vanmiddag en vanavond niet zijn is niet helemaal duidelijk. Daar komt in elk geval geen enkele reactie op. Ook niet als ik het tijdens het ontbijt nog een keer zeg.

Na het ontbijt gaat Maartje Ronnie uitlaten en ga ik met de kindjes de tas inpakken. Boven op de slaapkamer haal ik de koffer tevoorschijn en zeg tegen ze: ''OK, gaan jullie eerst maar eens jullie pyjama's pakken.''
Enthousiast rennen ze naar hun slaapkamer en komen even later allebei keurig met hun eigen pyjama in de hand terug. Intussen ben ik die van ons aan het opvouwen.


Nienke ziet mij bezig en zegt: ''Goed zo pappa. Dit zijn onze pyjama's voor straks na het eten als opa en oma ons in bed leggen. En dat zijn die van jullie voor als jullie midden in de nacht daar thuiskomen!''

woensdag 6 september 2017

Tovenaarsboek

Steven heeft voor veel boeken zijn eigen titels bedacht. Het fotoboek 'Op de Boerderij' noemt hij bijvoorbeeld het 'Tractorboek', 'Het letterwinkeltje' is 'Opa Brom' en het platenboek 'Nederland' is 'Treinen zoeken'.
Ik vind het altijd erg leuk om te achterhalen welk boek hij nou weer bedoelt als hij weer eens met een nieuwe titel aan komt zetten. Meestal is dat vrij simpel omdat hij het de laatste dagen vaker uit de kast heeft gepakt. Maar soms kom ik er zo snel niet achter.

Zo vraagt hij de laatste dagen regelmatig 'Pappa, wil je mij Tovenaarboek voorlezen?' Al twee dagen lang heb ik geen idee wat hij bedoelt. En hoe vaak ik de boekenkast ook afscan, ik zie geen boek wat aan deze beschrijving zou kunnen voldoen. Als ik hem vraag wat hij bedoelt draait hij verlegen met zijn heupen en friemelt hij wat aan zijn trui, waarna hij zachtjes nog een keer zegt 'Tovenaarboek.' Alsof hij weet dat als hij het aanwijst mijn antwoord toch 'Nee' zal zijn.

Maar, toen ik vanochtend na het Ronnie uitlaten lekker even op de bank ging zitten met een kop koffie en hij onmiddellijk weer om het Tovenaarboek kwam vragen, besloot ik door te zetten. Dat bleek echter niet eens nodig te zijn, want hij had duidelijk ook besloten dat het nu of nooit was.

Dus toen ik hem vroeg wat hij bedoelde wees hij op het kastje naast de bank. Daar bovenop lag het boek dat ik op het moment aan het lezen ben. Vorige week uit de bibliotheek gehaald: Harry Potter and the Halfblood Prince. Met op de kaft het bibliotheeksymbool voor sprookjesfiguren: een tovenaarshoed.

maandag 19 juni 2017

Wegbrengen

Het is maandagochtend en Maartje is vrij. Zoals meestal brengt zij vandaag daarom Nienke naar school en blijft Steven bij mij achter. En net zoals meestal is hij een beetje in de war zodra ze weg zijn. Hij vind Nienke wegbrengen en ophalen altijd een van de hoogtepunten van de dag en vind het nooit leuk als hij niet mee mag.

Hij loopt een beetje verdwaasd rond 'Waar is mamma nou?'
De eerste keer leg ik het hem uit: 'Mamma is Nienke aan het wegbrengen lieverd.'
De tweede keer leg ik het hem opnieuw uit.

Maar bij de derde keer besluit ik het aan hem over te laten: 'Nou Steven vertel het eens, waar is mamma dan?'
Hij is even stil en kijkt me even verwonderd aan, alsof hij schrikt dat ik een beroep doe op zijn eigen intelligentie. Dan fleurt zijn gezicht op en zegt hij: 'Nienke wegbrengen!'

Als hij twee minuten later weer vraagt 'Waar is mamma nou?' stel ik opnieuw de wedervraag: 'Nou, waar is mamma ook al weer?
'Nienke wegbrengen!'
'En pappa, waar is pappa?' Hij kijkt me opnieuw verwonderd aan, dan begint hij te stralen: 'Hier!'
'Goed zo! En waar is Steven?'
'Ook hier!'
'Ook hier, goed zo! En waar is Ronnie?'
'Boven!'
Ik kijk onder de tafel, waar Ronnie ligt en zeg: 'Oh ja? Kijk nog eens goed...'
'Daar!'
'Precies! En waar is Nienke dan?'

Opnieuw is het even stil, dan zegt hij: 'Mamma wegbrengen!'

donderdag 15 juni 2017

Een kind van de 21e eeuw

Nienke zit met een speelgoed telefoon te spelen:

'Ik ga een berichtje naar mamma typen, pappa!'
Ze tikt met haar vingers over het scherm alsof ze nooit anders gedaan heeft en verteld hardop wat ze aan het schrijven is: 'Lieve mamma, jij bent aan het werk en ik ben thuis met pappa en Ronnie en Steven. Kijk maar, hier is een foto van pappa.'
Ze loopt naar mij toe, draait de telefoon een kwartslag in haar hand: 'Lachen, pappa!'
Ze veegt met haar vinger over het scherm. 'Nee, die is niet mooi. Oh ja die wel! Welke vind jij het mooiste pappa?'
Ze draait de telefoon om met het scherm naar mij toe. Ik zie alleen maar een plaatje van Lightning McQueen, maar speel uiteraard het spelletje mee: 'Ik vind die eerste wel heel mooi!'

Dan loopt ze naar Steven: 'En hier is een foto van Steven die met de duplo aan het spelen is. Lachen Steven!' Steven kijkt even verward op en gaat dan weer lekker verder met de duplo.

En tot slot is ook Ronnie aan de beurt: 'Lachen, Ronnie' Ronnie trekt zich nergens iets van aan en blijft rustig onder de tafel liggen.

'Zo, nu ga ik het versturen hoor pappa!'

'En daarna ga ik nog een berichtje typen voor jullie voor vanavond, als ik al in bed lig. Dan krijgen jullie een welterusten berichtje van mij.'